وَ إِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ ، تا آن ديو ايشان را از راه باز ميگرداند ، وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ ( 37 ) و ايشان ميپندارند كه بر راه راست‌اند . حَتَّى إِذا جاءَنا ، تا آن گه كه هر دو آيند بما ، قالَ ، گويد آدمى ، [ فراديو ] ، يا لَيْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ ، كاش ميان من و ميان تو ، بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ ، چندان بودى كه ميان دو گوشهء جهان ، فَبِئْسَ الْقَرِينُ ( 38 ) بد دمساز كه تويى . وَ لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذْ ظَلَمْتُمْ ، سود ندارد شما را آن روز كه ستمكارانيد ، أَنَّكُمْ فِي الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ ( 39 ) كه شما در عذاب با يكديگر انبازانيد . أَ فَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ ، باش تو آنى كه گوش دل كردلان شنوانى ، أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ ، يا چشم دل نابينادلان را راهنمايى ، وَ مَنْ كانَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 40 ) يا او كه در گمراهى آشكار است ، با راه آرى . فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ ، اگر تو را ببريم ، فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ ( 41 ) ما از ايشان كين خواهيم ستد . أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْناهُمْ ، يا با تو نمائيم آنچه ايشان را مى وعده دهيم ، فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ ( 42 ) [ اگر اين كنيم يا آن ] ، ما بر ايشان پادشاهيم . فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ ، سخت دار و دست محكم در اين پيغام زن كه به تو فرستادم ، إِنَّكَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 43 ) كه تو بر راه راستى . وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ ، و اين قرآن تازى و دين تازى و حكم تازى و قبله تازى و عيد تازى آوا و بزرگ نامى توست ، و عرب كه قوم تواند ، وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ ( 44 ) و شما را از شكر اين بخواهند پرسيد . وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا پرس ايشان را كه فرستاديم پيش از تو از فرستادگان ما [ به پيغام ] ، أَ جَعَلْنا مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ ( 45 ) پرس كه ما فزود از رحمن ، خدايان كرديم تا پرستند هرگز از ما پسند و دستورى آن بود . وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا ، فرستاديم موسى را به پيغامها و نشانه‌هاى